İSTANBUL GİBİYİM BABA...
Bir göç...
Tarih: 13.2.2018 21:45:37 / 667okunma / 0yorum
Bülent ERTEKİN

Bir göç...
İzmir´den, İstanbul´a...
Bir tebdil-i mekân...
Bir hüzün...
Bir ayrılık...
Bir yerden...
Doğduğum ve doyduğum yerden.
Sol yanım...
İki güzel şehir...
İki nezih şehir...
Şehirlerin en güzellleri...
Ülkenin göz bebekleri...
Oysa ben...
Oysa yüreğim...
Oysa....
Oysa beni benden götüren, beni benliğim ile anlatan bu aşağıdaki şiirdi baba...
Ben İstanbul, İstanbul BEN´ dim...
Bir yanım hüzün,
Gözlerim dolu dolu.
Yüreğim, iki güzide şehri bir birine bağlayan bahar yağmurundan sonraki gökkuşağı gibi idi.
Rengarenk.
Sarı, kırmızı, mavi, yeşil, sarı...
Bazen sözler boğazımda ilmik ilmik oluyor.
Gözlerim dolu dolu.
Tıpkı şizofren bir hasta gibiyim.
Sen geldin aklıma baba, sen geldin o an gözümün önüne baba. Bazen karşısında sanki birisi yada birileri var ve onunla bir bakıyorsun güldür güldür konuşuyor, bazende kaşları çatılıyor gibiydin. " Hayrola baba, kiminle konuşuyorsun " dediğimde. " Ben mi evlat" derdin. Derdin demesine de bir yandan da gülerdin.
Biliyormusun, şimdi bende aynıyım. Kendi kendime gülüyorum.
Kendimi, şimdilerde aşağıdaki şiir gibi görüyor ve hissediyorum.
Nasılsın? ” diye sorma baba...
İstanbul gibiyim.
Ayasofya kadar eski olmasa da tarihim,
Miniatürk kadar da yeni değilim.
Marmara kadar engin,
Kapalıçarşı kadar zengindir yüreğim.
Mısır Çarşısı gibi tıpkı,
Gelen giden çoktur hayatıma.
Lakin,
Yerebatan Sarnıcı gibi saklarım dostlarımı.
Belli olmaz bir anım.
Bazen Dikilitaş gibi yalnızım,
Bazen İstiklal kadar kalabalık.
Tutmaz benim bir anım bir anımı.
Bir bakmışsın Yeni Cami´de güvercinim,
Bir bakmışsın Haliç´te bir balık.
Gün gelir,
Mimar Sinan Köprüsü gibi
Bağlarım kalbine kalbimi.
Gün gelir,
Bir martı gibi dolanırım
Kadıköy–Beşiktaş vapurunun ardında
Kazanabilmek için bir simit parçası kadar sevgini.
Acıkınca Sarıyer olur, Eminönü olurum.
Karnım toksa Emirgan, Fethi Paşa, Moda.
Sabah Çengelköyümdür.
Öğle vakti Gülhaneyim, Kalamışım.
Akşam ise, Çamlıca.
Ortaköyümdür günün her saati.
Seni izler gibi izlerim Boğaziçini.
Yedikule gibi tutsağım bazen,
Bazen, Adalar kadar hür.
Galata´nın Kız Kulesi´ne olan aşkı kadar
Eski olmasa da sana olan sevdam,
Emin ol ki,
Haydarpaşa gibi ihtişamlı,
Sultanahmet kadar büyüktür.
Kadıköy´de bir boğa kadar güçlüyüm sen varsan.
Ama, eğer yoksan,
Kuleli, Harbiye yetmez beni kollamaya.
“Nasılsın? ” diye sorma baba
Gördüğün gibi işte.
İstanbul gibiyim...

Anahtar Kelimeler: İSTANBUL, GİBİYİM, BABA
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
E-Posta *
 
Telefon
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Yazarın Diğer Yazıları
Sayfa:
Yeni Erdek Gazetesi
FACEBOOK´TA BİZ

RESMİ İLAN

Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
FOTO GALERİ
VİDEO GALERİ
Linkler