Kızılderili atasözlerini severim. Bu sözler, yaşamın imbiğinden süzülüp gelmişlerdir.
İşte birkaçı:
“Kaybetmeyi ahlaksız bir teklife tercih et. İlkinin acısı bir an, diğerinin vicdan azabı bir ömür boyu sürer.”
“Sular yükselince, balıklar karıncaları yer. Sular çekilince de balıkları yer. Kimse bugünkü üstünlüğüne güvenmemelidir. Çünkü kimin yiyeceğine ‘suyun akışı’ karar verir.”
“Esareti cesaret yener. Korkuyla sürüneceğine, ölü bir kartalın uçan tüyü olur.”
“Vücudun senden izin almaksızın yaşlanır. Ruhun ise sen izin vermedikçe yaşlanmaz.”
“Eğer bir ülkede gölgelerin boyu insanların boyunu geçmişse o ülkede güneş batıyor demektir.”
“Bir düşman çok, yüz dost azdır.”
“Benim hayatımı yargılamadan önce benim ayakkabılarımı giy ve benim geçtiğim yollardan, sokaklardan, dağ ve ovalardan geç. Benim takıldığım taşlara takıl, yeniden ayağa kalk ve aynı yolu tekrar git, benim gittiğim gibi. Ancak o zaman beni yargılayabilirsin.”
ŞAMAN ÖĞRETİSİNE GÖRE “YAŞAMAK” NEDİR?
Şamanizm de çok önemli bir felsefedir.
Şamanizm, bir Şamanın(Türklerde Kam) çeşitli bilinç durumları aracılığıyla ruh dünyası ile etkileşime girdiği dini bir uygulamadır. Uygulama, genelde kahinlik ya da iyileştirme gibi amaçlarla yapılır. Günümüzde yenilenerek tekrar uygulanmaya başlanan şekline ise “Neoşamanizm” denir.
Şaman öğretisine göre “yaşamak” nedir?
Bir Şaman öğretisi şöyle der:
“Doğada hiçbir şey, kendisi için yaşamaz.
Nehirler, kendi suyunu içemez.
Ağaçlar, kendi meyvelerini yiyemez.
Güneş, kendisi için ısıtmaz.
Ay, kendisi için parlamaz.
Çiçekler, kendileri için kokmaz.
Toprak, kendisi için doğurmaz.
Rüzgâr, kendisi için esmez.
Bulutlar, kendi yağmurlarından ıslanmaz.
Doğanın anayasasında ilk madde şudur:
Her şey, birbiri için yaşar.
Birbiri için yaşamak, doğanın kanunudur.”